Z serii z Dharana do Dhayana będę się dzielił z wami technikami Dharany (techniki koncentracji, kontemplacji):

Dharana w Ciemności Nocy

एवमेव दुर्निशायां कृष्णपक्षागमे चिरम् ।
तैमिरं भावयन् रूपं भैरवं रूपमेष्यति ।।

Tłumaczenie:
W ten sposób należy zawsze kontemplować głąboką ciemność nocy podczas ciemnych dwóch tygodni księżyca, jeśli pragnie się osiągnąć formę bhairavy.

Wyjaśnienie:

Ta Darana odnosi się do cykli księżycowych, które są bardzo istotne w całej Sadhanie. Cykle księżycowe składają się z czternastu dni każdy, kiedy księżyc przybywa lub zanika. Przyswajanie księżyca znane jest jako Shuklapaksh, jasne dwa tygodnie, a ubywanie księżyca znane jest jako Krishnapaksh, czyli ciemne dwa tygodnie. Te dwa cykle jasnych i ciemnych dwóch tygodni wpływają na rytmy ciała, umysłu i świadomości w bardzo znaczący i wyraźny sposób.

Jest zatem rzeczą naturalną, że skutki Sadhany wykonywanej będą się różnić w zależności od dnia i dwóch tygodni, w których Sadhana jest praktykowana. Na przykład Poornima – dzień pełnia księżyca i Amawasja – dzień brak księżyca, uważane są za dni bardzo szczególne i wszelka Sadhana wykonywana w te dni nabierą bardziej znaczącego znaczenia. Istnieją pewne praktyki, które można wykonywać wyłącznie na Amavasyi lub na Poornima, aby uzyskać pożądane efekty sadhany.

Te cykle księżycowe również dramatycznie wpływają na swarę (Nauka o Energii Prana), czyli przepływ nadi w stosunku do oddechu. Jak wyjaśniono wcześniej, w organizmie przez całe życie przepływają dwie główne swary. Te swary to ida lub chandra swara, która przepływa przez lewe nozdrze, oraz pingala lub surya swara, która przepływa przez prawe nozdrze. Kontrolują także układ nerwowy oraz lewą i prawą półkulę mózgu. Te dwie swary płyną na przemian przez godzinę i dwadzieścia minut w ciągu dnia i nocy. W momencie, gdy swara przechodzi z ida w pingala lub odwrotnie, następuje krótka przerwa, podczas której obie swary płyną razem w równej równowadze. To budzi trzecie ważne nadi, znane jako sushumna, które przepływa przez środek kręgosłupa i jest kanałem wznoszenia się energii kundalini.

W jodzie tantrze są zalecane metody wydłużania czasu trwania przepływu w ida lub pingali lub sprawiania, aby płynęły one razem w doskonałym rytmie i równowadze. Tę Dharanę należy praktykować podczas ciemnych dwóch tygodni, czyli Krishnapaksh, pomiędzy Ekadasi (jedenasty dzień) a Amavasya (czternasty dzień), najlepiej o północy. Jest to Dharana dla miłośników przyrody, ponieważ najlepiej ją praktykować na otwartej przestrzeni, w górach, w lasach lub w pobliżu morza, w każdym miejscu, gdzie przyroda wydaje się niesamowita, wspaniała i nieograniczona. Oczywiście, jeśli masz bardzo bujną wyobraźnię, możesz nawet ćwiczyć w swoim pokoju w mieszkaniu, pośród zgiełku miejskiego życia, ale przebywanie na świeżym powietrzu w naturalnym otoczeniu stymuluje i pomaga świadomości zanurzyć się głęboko w tę kontemplację.

Ta dharana stwierdza, że jeśli potrafisz stawić czoła intensywności kontemplacji straszliwej ciemności nocy, twoja świadomość przyjmie formę bhairawy.

Wyjaśnienie od Sri Vijanana Bhairava Tantra
Z nauk pobrany od Swami Satyasangananda Saraswati

Piyush Mittal
Nirmala Instytut Jogi i Ajurwedy